روح خدا
افق رادر چشمانش جستجو می کردم و ملکوت را در نگاهش. عظمت در خاطرم با نام او معنا شد و عشق
با مرگ او.
17 سال گذشت , منش و راهش درحال فراموش
شدن است, با همه حجمه تبلیغاتی رسانه های جمهوری اسلامی.
به ستبری ابروی یار من ار نگری
حذر از پس کنگره اش
که چو من کشدت به دو برق دو دیده
چنان که دوتیغه بولحسنی
احمد آشتیانی
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۸۵ ساعت توسط مصطفی
|